Anna Łajming
Dramaturg, pisarz, poeta
- Urodzona
- 24 lipca 1904
- Zmarła
- 13 lipca 1993, Słupsk
- Zawody
- dramaturg, pisarz, poeta
Anna Łajming (ur. 24 lipca 1904 w Przymuszewie, zm. w Słupsku) była polską pisarką, dramaturżką i poetką, opisywaną jako piewczyni Kaszub. Jej wspomnienia, powieści i sztuki teatralne przedstawiają życie na południowych Kaszubach przed I i II wojną światową. Pisała po polsku, wplatając w tekst kaszubskie dialogi. Ukończyła szkołę powszechną w Przymuszewie i Szkołę Gospodarstwa Domowego w Chojnicach, a później pracowała między innymi w urzędach, księgowości i jako sekretarka.
Po wojnie mieszkała z rodziną w kilku miejscowościach, a od 1953 roku w Słupsku. Zadebiutowała w 1958 roku opowiastką „Śmierć żebraka”, opublikowaną w czasopiśmie „Kaszëbë”. Do jej książek należą wspomnienia „Dzieciństwo”, „Młodość” i „Mój dom”, powieści „Czterolistna koniczyna” oraz „Czerwone róże”, a także opowiadania i utwory sceniczne. W 2000 roku otrzymała tytuł Honorowej Obywatelki Słupska.
Na podstawie artykułu „Anna Łajming” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.